رسانه

سایت شخصی بهمن علی بخشی

رسانه

سایت شخصی بهمن علی بخشی

رسانه

عشق باید الهی باشد و بس.....!!!
گاهی اوقات خود را گم می‌کنم...
مثل حالا !! ...
اما صدایی انگشت به دهان می‌گوید: ببخشید،...
شما را قبلاً جایی ندیده‌ام ؟!
اما نمی‌دانم مگر سواد ندارید؟
روی پیشانی من که نوشته شده صاحب این عکس ماهها قبل مرده است .....!!

دانشجوی دکتری مدیریت رسانه
pr.bakhshi.b@gmail.com

پیوندهای روزانه

حریم خصوصی

دوشنبه, ۲۳ ارديبهشت ۱۳۹۸، ۱۱:۲۸ ق.ظ

خیلی مراقبید ردپایی در اینترنت باقی نگذارید؟ بیهوده تلاش نکنید ؟ آن‌ها، خیلی بیشتر از چیزی که فکر می‌کنید، دربارۀ شما می‌دانند

دیگر چیزی تحت عنوان «خروج اختیاری» فرد از دنیایی که در آن حریم شخصی مختل شده است وجود ندارد.

شاید بین اطرافیانتان کسانی را دیده باشید که خیلی مراقب‌اند هیچ ردّی از اطلاعات شخصی خود روی اینترنت نگذارند. این افراد سمت شبکه‌های اجتماعی نمی‌روند یا، اگر بروند، محتاطانه مطلب پست می‌کنند. آن‌ها هیچ اطلاعاتی در مورد زندگی شخصی‌شان به اشتراک نمی‌گذارند و کل اینستاگرام را هم اگر بگردید هیچ عکسی از آن‌ها پیدا نمی‌کنید. بعضی‌ها فکر می‌کنند با این کارها از حریم خصوصی خود محافظت می‌کنند، اما اشتباه می‌کنند. فیسبوک و اینستاگرام هیچ نیازی به این کارها ندارند. آن‌ها حتی ازطریق شمارۀ تلفن شما می‌توانند بسیاری از کارهای پنهانی یا خصوصیات اخلاقی شما را کشف کنند. این نگرانتان نمی‌کند؟
نیویورک‌تایمز 
زینب توفکچی


خیلی مراقبید ردپایی در اینترنت باقی نگذارید؟ بیهوده تلاش نکنید ؟ آن‌ها، خیلی بیشتر از چیزی که فکر می‌کنید، دربارۀ شما می‌دانند

دیگر چیزی تحت عنوان «خروج اختیاری» فرد از دنیایی که در آن حریم شخصی مختل شده است وجود ندارد.

شاید بین اطرافیانتان کسانی را دیده باشید که خیلی مراقب‌اند هیچ ردّی از اطلاعات شخصی خود روی اینترنت نگذارند. این افراد سمت شبکه‌های اجتماعی نمی‌روند یا، اگر بروند، محتاطانه مطلب پست می‌کنند. آن‌ها هیچ اطلاعاتی در مورد زندگی شخصی‌شان به اشتراک نمی‌گذارند و کل اینستاگرام را هم اگر بگردید هیچ عکسی از آن‌ها پیدا نمی‌کنید. بعضی‌ها فکر می‌کنند با این کارها از حریم خصوصی خود محافظت می‌کنند، اما اشتباه می‌کنند. فیسبوک و اینستاگرام هیچ نیازی به این کارها ندارند. آن‌ها حتی ازطریق شمارۀ تلفن شما می‌توانند بسیاری از کارهای پنهانی یا خصوصیات اخلاقی شما را کشف کنند. این نگرانتان نمی‌کند؟

افرادی که در اینستاگرام عکس پست می‌کنند به‌ندرت خبر دارند که شاید وضعیت سلامت ذهنی‌شان را در اختیار تمام افرادِ مجهز به قدرت محاسباتی کافی قرار داده‌اند

در سال ۲۰۱۷، پژوهشگران دانشگاهی با دسترسی به داده‌های بیش از ۴۰هزار عکس اینستاگرامی و با استفاده از ابزار یادگیری ماشینی توانستند نشانه‌های افسردگی را در ۱۶۶ کاربر اینستاگرام به‌طور دقیق شناسایی کنند. مشخص شد که مدل‌های کامپیوتریِ آن‌ها بهتر می‌توانند افسردگی را پیش‌بینی کنند تا انسان‌هایی که از آن‌ها خواسته شده بود عکس‌ها را به‌عنوان شاد، غمگین و ... رتبه‌بندی کنند.

استنباط محاسباتی اگر برای اهداف شرافتمندانه استفاده شود می‌تواند چیز خارق‌العاده‌ای باشد. پیش‌بینی افسردگی قبل از بروز سمپتوم‌های کلینیکی موهبتی برای سلامت عمومی خواهد بود، و به همین خاطر است که دانشگاهی‌ها بر روی این ابزار پژوهش می‌کنند؛ آن‌ها رؤیای تشخیص زودهنگام و پیشگیری را دارند.

اما این ابزارْ نگران‌کننده هم هستند. افرادی که در اینستاگرام عکس پست می‌کنند به‌ندرت خبر دارند که شاید وضعیت سلامت ذهنی‌شان را در اختیار تمام افرادِ مجهز به قدرت محاسباتی کافی قرار داده‌اند.

استنباط محاسباتی همچنین می‌تواند ابزاری برای کنترل اجتماعی باشد. دولت چین با جمع‌آوری داده‌های زیست‌سنجشی شهروندانش سعی می‌کند، به‌کمک کلان‌داده‌ها و هوش مصنوعی، «تهدیدهای» متوجه حکومت کمونیستی‌اش -ازجمله قومیتِ عمدتاً مسلمانِ اویغور در این کشور- را شناسایی نماید.

چنین ابزاری همین‌حالا هم برای استفاده در استخدام کارمند، شناسایی حال‌وهوای خریداران و پیش‌بینی رفتار مجرمانه تبلیغ می‌شوند. اگر این‌ها درست مدیریت نشود، در آیندۀ نزدیک ممکن است استخدام، اخراج، قبولی یا رد بیمه، پذیرش و مردودی دانشگاه، اسکان اجاره‌ای و تمدید یا رد اعتبار همگی بر اساس اطلاعاتی انجام گیرد که از ما استنباط شده است.

حتی وقتی استنباط‌ها درست باشد، باز هم قضیه نگران‌کننده است. اما باتوجه به اینکه استنباط محاسباتی یک تکنیک آماری است، خیلی وقت‌ها اشتباه هم از آن سر می‌زند، و مشخص‌کردن منبع اشتباه کاری دشوار و چه‌بسا غیرممکن است، چون این الگوریتم‌ها هیچ اطلاعاتی از نحوۀ عملکرد خود بروز نمی‌دهند. چه می‌شود وقتی کسی، به‌خاطر استنباطی نامطمئن، از شغلی محروم شود؟

چاره چیست؟ طراحی گوشی‌ها و ابزارهای دیگری که حفاظت قوی‌تری از حریم شخصی دارند می‌تواند نقطۀ شروع باشد. مقررات دولتی مربوط به جمع‌آوری و جریانِ داده نیز به کندکردن این فرایند کمک می‌کند. اما این راهکار کامل نیست. ما همچنین باید قوانینی وضع کنیم که استفاده از استنباط محاسباتی را مستقیماً مدیریت نماید: چه چیز را اجازه می‌دهیم مورد استنباط قرار گیرد؟ تحت چه شرایطی؟ چه مسئولیتی در قبال آن و افشای آن وجود دارد؟ چه کنترلی بر آن صورت می‌گیرد و مجازات سوءاستفاده از آن چیست؟

تا وقتی پاسخی مناسب به این سؤالات نداریم، می‌توان انتظار داشت دیگران اطلاعات بیشتر و بیشتری در مورد ما به‌دست آورند، حال هرچه‌قدر هم که محتاط باشیم.

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی